Η ΤΕΧΝΗ ΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Η ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΡΟΔΙ
Λάδι σε καμβά, 60 Χ 30 CM
Φωτεινή Ξυπολιτάκου
Έργο με ποιητικό αίτιο το μύθο. Ένα μύθο κωδικοποιημένο.
Η Περσεφόνη είναι κόρη θεών, γεννήθηκε από την ένωση δύο αδελφών θεών της Δήμητρας και του Δία. Ο Ομηρικός Ύμνος προς την θεά Δήμητρα, μας πληροφορεί για την αρπαγή της μοναχοκόρης της από τον θεό Πλούτωνα στον Άδη (κάτω κόσμο).
Ένα ηλιόλουστο πρωινό η νεαρή κόρη έπαιζε στο ''Νύσιον πεδίον'' με την Αθηνά, την Άρτεμη και τις
φίλες της Ωκεανίδες. Η Περσεφόνη προσπάθησε να ξεριζώσει έναν υπέροχο νάρκισσο με πολλά άνθη και τότε η Γη άνοιξε κάτω από τα πόδια της και εμφανίσθηκε το τέθριππο άρμα με τον θεό Πλούτωνα, ο οποίος την άρπαξε και αμέσως εξαφανίσθηκαν από προσώπου Γης. Μοναδικοί μάρτυρες υπήρξαν ο Ήλιος και η Εκάτη. Ο απόηχος των κραυγών της έφθασε στην Δήμητρα, αλλά ήταν αργά, αφού δεν υπήρχαν πλέον ίχνη της κόρης στη Γη. Ο πατέρας της, ο Δίας συναίνεσε στην αρπαγή της κόρης του από το θεό Πλούτωνα γιατί θεώρησε σπουδαίο για την Περσεφόνη να γίνει βασίλισσα των ψυχών στον Άδη. Η αντίδραση της Δήμητρας ήταν ακαριαία και π[ολύ έντονη μετά το συμβάν. Απομακρύνθηκε από τον Όλυμπο και τους θεούς και προκάλεσε ακαρπία στη Γη, ψάχνοντας απελπισμένα την κόρη της. Τελικά ο Δίας αναγκάσθηκε να διαπραγματευθεί το θέμα και πέτυχε συμφωνία με τον Πλούτωνα να επιτρέπει την επάνοδο της κόρης στη Γη και στην μητέρα της για έξι μήνες το χρόνο, ενώ τους άλλους έξι θα επέστρεφε στο σύζυγό της στον Άδη.
Ο μύθος συνδέεται με την φυσική θεωρία της βλάστισης και του αγροτικού κύκλου. Οι Στωικοί
φιλόσοφοι ταύτιζαν την παρουσία της κόρης στη Γη με την καρποφορία των δημητριακών και την απουσία της με την φύλαξη των σπόρων στο υπέδαφος, έως την επόμενη καρποφορία.
Οι νεότεροι μελετητές απορρίπτουν αυτή τη θεωρία, αφού σύμφωνα με τον Ύμνο στην Δήμητρα, η
κόρη έμενε τέσσερις μήνες στον Άδη και οκτώ μήνες στη Γη. Σύμφωνα όμως, με την Αφροδίτη Αβαγιανού τα δημητριακά σπέρνονται Νοέμβριο και βλασταίνουν μετά από σαράντα ημέρες στις περιοχές γύρω από την Μεσόγειο.
Η ερμηνευτική του μύθου στην ανθρωπολογική του διάσταση παραπέμπει στον γάμο και στον θάνατο. Το κλειδί σ' αυτό το θεικό γάμο είναι το ρόδι με τους πολλούς σπόρους.
Η Δήμητρα ρωτάει την κόρη της με αγωνία, εάν ο σύζυγός της, της έδωσε κάτι να φάει πριν από την επάνοδό της στη Γη και η κόρη απαντάει ότι της έδωσε να φάει ρόδι. Η Δήμητρα τότε κατάλαβε ότι ο Πλούτων κρατάει δέσμια την κόρη της, ώστε να επιστρέφει κοντά του. Η Περσεφόνη απέκτησε τρία παιδιά με τον Πλούτωνα, τον Ζαγρέα, τον Εύβουλέα και τον Σαβάζιο.
Ο μύθος πρωτοεμφανίζεται στην Θεογονία του Ησίοδου, ενώ την παράσταση της αρπαγής της κόρης από τον θεό Πλούτωνα συναντούμε στη μνημειακή ζωγραφική που εικονίζεται στον τοίχο του μακεδονικού τάφου που αποκάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη και τον ονόμασαν ''Ο τάφος της
Περσεφόνης''.
Έργο με ποιητικό αίτιο το μύθο. Ένα μύθο κωδικοποιημένο.
Η Περσεφόνη είναι κόρη θεών, γεννήθηκε από την ένωση δύο αδελφών θεών της Δήμητρας και του Δία. Ο Ομηρικός Ύμνος προς την θεά Δήμητρα, μας πληροφορεί για την αρπαγή της μοναχοκόρης της από τον θεό Πλούτωνα στον Άδη (κάτω κόσμο).
Ένα ηλιόλουστο πρωινό η νεαρή κόρη έπαιζε στο ''Νύσιον πεδίον'' με την Αθηνά, την Άρτεμη και τις
φίλες της Ωκεανίδες. Η Περσεφόνη προσπάθησε να ξεριζώσει έναν υπέροχο νάρκισσο με πολλά άνθη και τότε η Γη άνοιξε κάτω από τα πόδια της και εμφανίσθηκε το τέθριππο άρμα με τον θεό Πλούτωνα, ο οποίος την άρπαξε και αμέσως εξαφανίσθηκαν από προσώπου Γης. Μοναδικοί μάρτυρες υπήρξαν ο Ήλιος και η Εκάτη. Ο απόηχος των κραυγών της έφθασε στην Δήμητρα, αλλά ήταν αργά, αφού δεν υπήρχαν πλέον ίχνη της κόρης στη Γη. Ο πατέρας της, ο Δίας συναίνεσε στην αρπαγή της κόρης του από το θεό Πλούτωνα γιατί θεώρησε σπουδαίο για την Περσεφόνη να γίνει βασίλισσα των ψυχών στον Άδη. Η αντίδραση της Δήμητρας ήταν ακαριαία και π[ολύ έντονη μετά το συμβάν. Απομακρύνθηκε από τον Όλυμπο και τους θεούς και προκάλεσε ακαρπία στη Γη, ψάχνοντας απελπισμένα την κόρη της. Τελικά ο Δίας αναγκάσθηκε να διαπραγματευθεί το θέμα και πέτυχε συμφωνία με τον Πλούτωνα να επιτρέπει την επάνοδο της κόρης στη Γη και στην μητέρα της για έξι μήνες το χρόνο, ενώ τους άλλους έξι θα επέστρεφε στο σύζυγό της στον Άδη.
Ο μύθος συνδέεται με την φυσική θεωρία της βλάστισης και του αγροτικού κύκλου. Οι Στωικοί
φιλόσοφοι ταύτιζαν την παρουσία της κόρης στη Γη με την καρποφορία των δημητριακών και την απουσία της με την φύλαξη των σπόρων στο υπέδαφος, έως την επόμενη καρποφορία.
Οι νεότεροι μελετητές απορρίπτουν αυτή τη θεωρία, αφού σύμφωνα με τον Ύμνο στην Δήμητρα, η
κόρη έμενε τέσσερις μήνες στον Άδη και οκτώ μήνες στη Γη. Σύμφωνα όμως, με την Αφροδίτη Αβαγιανού τα δημητριακά σπέρνονται Νοέμβριο και βλασταίνουν μετά από σαράντα ημέρες στις περιοχές γύρω από την Μεσόγειο.
Η ερμηνευτική του μύθου στην ανθρωπολογική του διάσταση παραπέμπει στον γάμο και στον θάνατο. Το κλειδί σ' αυτό το θεικό γάμο είναι το ρόδι με τους πολλούς σπόρους.
Η Δήμητρα ρωτάει την κόρη της με αγωνία, εάν ο σύζυγός της, της έδωσε κάτι να φάει πριν από την επάνοδό της στη Γη και η κόρη απαντάει ότι της έδωσε να φάει ρόδι. Η Δήμητρα τότε κατάλαβε ότι ο Πλούτων κρατάει δέσμια την κόρη της, ώστε να επιστρέφει κοντά του. Η Περσεφόνη απέκτησε τρία παιδιά με τον Πλούτωνα, τον Ζαγρέα, τον Εύβουλέα και τον Σαβάζιο.
Ο μύθος πρωτοεμφανίζεται στην Θεογονία του Ησίοδου, ενώ την παράσταση της αρπαγής της κόρης από τον θεό Πλούτωνα συναντούμε στη μνημειακή ζωγραφική που εικονίζεται στον τοίχο του μακεδονικού τάφου που αποκάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη και τον ονόμασαν ''Ο τάφος της
Περσεφόνης''.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου